Smouter.net

Afgelopen zaterdag sprak ik in mijn programma eo.nl met Dick van Dijk over de conferentie “Het gat van de kerk” –  een poging om anders aan te kijken tegen het feit dat de tussgeneratie in de kerk ontbreekt (25-45 jaar).

Volgens mijn gast Van Dijk (toeruster van de PKN) moet de kerk een open gesprek aangaan met die tussengeneratie en daarbij geen verborgen agenda hebben om ze weer terug naar de kerk te halen. Misschien beleven zij het wel anders en daar moet ook ruimte voor zijn.  Verbluft reageerde ik:

“Ik ben ongerust dat dit precies het paard achter de wagen spannen is. Ik vat het zo samen: je houdt de kerk voor oude mensen – die zijn daar geestelijk eigenaar van en je accepteert dat de opgroeiende generatie gewoon elders iets vindt’. Dat zeiden we eerst al van de jongelui (‘val ze niet teveel lastig’) en nu gaat u dat zeggen van de leeftijd van 25-50. Ik ben bang dat u het geestelijk eigenaarschap van die kerk houdt bij die oude mensen en dat u straks het licht kunt uitdoen. Moet je niet juist deze mensen uitdagen – dat zijn de mensen die power hebben, dit zijn de mensen waar heel de samenleving het van verwacht. In heel de wereld kijken ze naar deze mensen, die willen ze erbij hebben – ‘want jullie maken het verschil!’ – Moet je niet zeggen: we maken julie tot de geestelijk eigenaar. En als wij ons als ouderen wat ongemakkelijk voelen, so be it, maar het moet jullie ding zijn.’

Citaat met dank aan Boele Ytsma in zijn blog “De kerk zit op z’n gat”, die er in mijn ogen verstandige dingen aan toevoegde.
Lees verder »

Het is fantastisch hoe het loopt met de inschrijvingen voor de New Wine zomerconferentie, van 25-31 juli in Biddinghuizen. Voor de realisatie van de zomerconferentie zijn wij afhankelijk van vrijwilligers. Meehelpen in een team is een geweldige mogelijkheid om je kwaliteiten in te zetten, te groeien in geloof, nieuwe mensen te ontmoeten en met elkaar veel plezier en gezelligheid te beleven!

Lees verder »

Wie een godsdienst beledigt, beledigt daarmee niet automatisch de aanhangers van die religie. Een man die kort na de dood van Van Gogh een pamflet op hing met de tekst:  ”Stop het gezwel dat Islam heet”, is dinsdag vrijgesproken. De Hoge Raad zegt dat het niet strafbaar is om zich beledigend uit te laten over een godsdienst. „Ook niet als dat gebeurt op zo’n manier dat de aanhangers van die godsdienst daardoor in hun godsdienstige gevoelens worden gekrenkt”.

Lees verder »

Deze week is de bidstond voor gewas en arbeid, in een tijd die gestempeld wordt door de kredietcrisis – en over die combinatie zit ik na te denken. Op verzoek van Visie reageerde ik op de stelling: ’De crisis biedt ons primair kansen om te gaan leven op een manier die past binnen de grenzen van wat de aarde hebben kan.’

Eerlijk gezegd heb ik moeite met de stelling dat de crisis ons primair kansen biedt. Kansen voor een lovenswaardig doel, zeker, maar dan toch primair kansen. Het past in de zakelijke trend om problemen vooral als kansen te zien. Dat is allemaal wel aardig, maar het zal je gezin maar treffen. Evengoed wordt de trein van de vooruitgang wel hardhandig stil gezet en ja, dat biedt inderdaad kansen tot bezinning. Lees verder »

En dan ben je weer thuis…
Op zondag hebben we nog een drukke dag gehad, in drie kerkdiensten gepreekt en daarna naar het vliegveld. Vooral de laatste dienst, in de kleine huisgemeente van Dum Dum (Noord-Calcutta) maakte diepe indruk op me. Zo zou je kerk willen zijn: een gemeenschap die met elkaar meeleeft, die de noden eerlijk deelt en voor Gods troon brengt. Je zag echt voor je hoe de plaatselijke pastor, een al wat oudere man, als een vader voor die gemeente zorgde. Er was trouwens ook een bezoeker die zei: vier jaar geleden heb ik jullie couple-seminar bijgewoond en ik heb het toegepast in mijn gezin; daarom ben ik hier vandaag weer! Prachtig was dat. Lees verder »

Vandaag, zaterdag, onze op één na laatste dag, was bestemd voor zaken: filmpjes opnemen, plannen bespreken en mogelijke trajecten van hulp. ’s Middags zouden we als gasten een bruiloft bijwonen: de bruidegom uit Sukrit’s gemeente, de bruid uit de gemeente van broer Subir, die een flink aantal kindertehuizen en scholen runt. Die bruiloft zou om drie uur zijn, wij wachtten bij de auto en om vijf voor drie kwam het bericht: “Rev. Smouter, we kregen net telefoon dat jij in die dienst moet preken. Die hoed kun je beter in de auto laten en hier is een stropdas en een witte toga”. Lees verder »

Vandaag, vrijdag, allerlei mooie dingen gedaan die we u besparen. Maar van één ervan laten we een filmpje zien. We reden naar de grens met Bangla Desh en bezochten daar twee mannen uit deze Hindu-wereld die zo’n vier jaar als (illegale) gastarbeiders in Korea hebben gewerkt en daar Christus hebben leren kennen. In die tijd ontmoetten ze ook Sang Yee’s zus, die daar onder Bengaalse gastarbeiders werkte en nu in India is. Dáárom moesten we komen: die twee mannen waren wel thuis gekomen met geld en mooie verhalen, maar leg dan maar eens uit dat je christen geworden bent. Dat lukte hen niet en dat durfden ze ook niet echt. Lees verder »

Vandaag, donderdag, was de laatste van drie dagen les geven op het seminarie in Canning. De groep studenten is bepaald kleiner dan zo’n tien jaar geleden. Er zijn minder roepingen in deze tijd, zegt Sukrit. Overigens zou Christ Mission Ashram ook niet onbeperkt nieuwe predikanten kunnen aanstellen. Het werk groeit wel, er zijn steeds bekeerlingen, maar het is voor de mensen ook een strijd om christen te blijven. De problemen, kortom, die wij ook goed kennen – al is de situatie onvergelijkbaar. Lees verder »

Vandaag mijn tweede lesdag op het Seminarie, over het werk van de Geest van schepping tot voleinding. Maar ons verslag concentreren we vandaag ergens anders op. Op het terrein van het Seminarie (dat is de agrarische grond uit Sukrit’s familie) staat naast het Seminarie ook de Ideal Mission School, een christelijke basisschool. Het gebouw is door een Koreaanse gemeente geschonken en is onwaarschijnlijk mooi – al is de inrichting buitengewoon simpel. Het gebouw wordt dubbelop gebruikt: ’s morgens vanaf 7 uur is er Engelstalig onderwijs (dat is natuurlijk het beste) voor zo’n 90 kinderen die intern zijn. Lees verder »

Gisteren, maandag, was een rustdag. Vandaag heb ik de eerste van drie dagen college gegeven in Canning, aan het IRPTS-seminarie. Deze drie dagen geef ik capita uit mijn studie over het werk van de heilige Geest. Ik geef dan les in het Engels en Sukrit is er bij om te vertalen in het Bengaals. Zo’n dertig studenten waren er, deels ook dienstdoende predikanten van wie ik er verschillende goed ken. Bij een docent uit het buitenland komen ze vaak nog eens opdraven.

Lees verder »