In de dienst van vandaag legden we het Kerstevangelie naast de profetie uit Jesaja 52: Hoe welkom is de vreugdebode. Vrede, goed nieuws en redding – precies de ingrediënten waarover de engel spreekt tot de herders. Wat het oog daar ziet, dat zijn de ruïnes van Jeruzalem. Wat het oor . . . → Lees verder: De Heer ontbloot zijn heilige arm
|
|
||
|
Smouter sprak gisteren in Leusden op een minisymposium over conflicten in de gemeente, dat was georganiseerd door de Evangelische Alliantie, een koepel van christelijke organisaties en kerken, ter gelegenheid van het afscheid van gemeenteopbouwwerker Gerard van der Schee. Hij verlaat – overigens zonder een conflict, zo verzekerde hij – de Evangelische Alliantie, om voorganger te worden van de evangelische Parousia Gemeente in Almere. Lees verder »
|
||
|
Copyright © 2012 Smouter.net - All Rights Reserved |
||
Vertrouwen is de binnenste kern van het geloof. Zeker, het gaat ook over bijbellezen en kerkgaan, maar het vertrouwen op God is toch de kern. Vandaag lezen we over een koning die niet vertrouwde op God, Achaz. En dat terwijl zijn zoon Hizkia de Adventsserie gehaald heeft als de koning 
De Nederlands Gereformeerde Kerken hebben decennia lang vergaderd over de vrouw in het ambt. Ooit spraken we erover op onze Landelijke Vergadering. De stand van zaken was toen als volgt: exegetisch was het duidelijk dat de Schrift wél vrouwelijke diakenen kent (in elk geval Febe uit Kenchreeën, maar vermoedelijk ook de vrouwen uit 1Tm3), maar géén vrouwelijke ouderlingen. Ik heb toen een gloedvol betoog gehouden om in één keer alles te regelen: we laten wel vrouwelijke diakenen toe omdat de Schrift die kent en geen vrouwelijke ouderlingen omdat de Schrift die niet kent. Punt. 
Ergens heeft ieder mens misschien wel het besef van hoe we zouden moeten leven. We zijn niet bedoeld om elkaar naar de keel te vliegen of kapot te concurreren. Het visioen van Jesaja over de wolf en het lam die samen leven, verbeeldt die bedoeling. Jawel, maar 
De weken van advent richten onze aandacht op de toekomst en dat kan geen kwaad want je blijft maar zo hangen in je eigen kleine kringetje. Vandaag, op de eerste zondag van advent, lezen we Jesaja 2: 1-5. Een visioen dat staat als een huis en waar je op een ander 
Vandaag was het jeugddienst en wel in aansluiting op onze RockCat die afgelopen week ging over de vraag “wat is geloven?”. Nu kun je onder dat woord natuurlijk van alles vangen. Ik geloof dat het gaat regenen. Ik geloof dat er wel iets moet zijn. Da’s allemaal niet genoeg en 
Door de jaren heen zijn Annette en ik ons verbonden gaan voelen met Christ Mission Ashram, het werk van ds en mw Sukrit Roy in Calcutta. Eén van de projecten was en is de dagopvang van kinderten vóór de basisschool. Alleenstaande moeders met kinderen maken lange werkdagen voor weinig 
Het binnenste heiligdom is zoveel als de troonzaal: de Heer regeert. Het is een werkelijkheid die we geloven maar het is nog een verborgen werkelijkheid. Het mooiste van de tabernakel is natuurlijk de ark; deel van een symboliek die uitstraalt: hier is het paradijs. Het paradijs dat door cherubs afgesloten werd 
In de serie over de tabernakel bespreken we vandaag het reukofferaltaar. Dat het tegelijk een lofprijzingsdienst is, komt heel goed uit want juist dat is de betekenis van dit tweede altaar dat meer hoog dan breed is. Het gaat om lofprijs en aanbidding, om een geur van dankbaarheid. 
Laatste reacties: