Kerk in Oxford

Avondgebed in Christ Church St Algate

Het kerkenpad is op vakantie in Oxfordshire en dat leverde vandaag twee heel verschillende diensten op. We kamperen hier niet al te ver van Oxford, dus gisteren het Ashmolean Museum gezien en gisteravond de bijbehorende aflevering van Morse gekeken (The Wolvercote Tongue) – wat wil een mens nog meer. Maar op zondag zoek je toch wat anders. We werden met de NBG-tekst @tabkerk aangespoord om “elkaar te bemoedigen in onze onderlinge bijeenkomsten” en kozen als invulling daarvan om ’s morgens de dichtstbijzijnde kerk te bezoeken en later op de dag het avondgebed in Christ Church Cathedral. Lees verder »

Zondagavondwandeling

luttikhuizen

Op onze zondagavondwandeling door het Ugchelse bos “Het Leesten” stuiten we onverwachts op een plek die verdacht veel op een graf lijkt: een ruig aangelegd stukje grond met onverwachtse chrysanten. Er vlak naast staat duidelijk een grafmonument, met de namen van de heer en mevrouw Van Luttikhuizen. Dat laatste monument is grof beschadigd en zowel het graf zelf als de vernieling ervan maken me nieuwsgierig. Hoe kan hier in de publieke ruimte zo maar ineens een graf liggen? Wat voor verhaal zit daar achter? Google levert verrassende resultaten. Het verhaal van een boer die door roeien en ruiten ging en van een echtpaar dat ook niet mals was. Lees verder »

2 juli muziekavond met Ronald Koops en Peter & Carin van Essen

Vrijdagavond 2 juli houdt Ronald Koops in de Tabernakelkerk een inleiding over lofprijzing en aanbidding in de traditionele kerk. Ook wordt deze avond het nieuwe boek van Ronald, Een kerk vol aanbidding!, gepresenteerd. Na de pauze vindt er een stilteconcert plaats, samen met Peter en Carin van Essen. De avond begint met onderwijs van Ronald voor gemeenteleden en gasten over het onderwerp: ‘Lofprijzing en aanbidding in de traditionele kerk: eenheid in verscheidenheid’. Lees verder »

Een blik terug en vooruit

Op de avond voor onze terugkeer naar Holland (ik zie de weerberichten al) kijken we blij en dankbaar terug. Het was alleen al bijzonder dát onze vlucht inderdaad doorging, als eerste na de aswolk en drie uur voordat de charter van Jan Zijlstra landde… Verder hadden we in Israelgids Jacob Nof een bijzonder geïnspireerde rondleider, die met kennis van zaken over de Bijbel en het land sprak, de diertjes niet vergetend. Hij is zo iemand die, toen we nota bene met regen in Eilat arriveerden, dat nog weet te brengen als een bijzonder voorrecht dat wij dat nu mogen meemaken.

Lees verder »

Koper onder de grond en vissen onder water

IMG_4442.JPGVandaag voert de reis naar het diepe zuiden: Eilat. We verlaten nu de route van Elia: die ging de Sinai-woestijn in en wij slaan af in de Negev, door het Ramon keteldal op weg naar de Arava, dat is de grote Syrisch-Afrikaanse breuk waarin de Jordaan en de Dode Zee liggen. We maken een uniek moment mee: de enige koffiepauze van onze reis, een oer-hollands moment in de kibbutz op de foto.

Lees verder »

Naar Mitzpe Ramon en keteldal

Willem is toch geen doodslager (doordenkertje)De tocht van vandaag is een enorm contrast: van het stedelijke gebied van Tel Aviv naar het hart van de woestijn in Mitzpe Ramon. We vertrekken om half negen (dat is een uitslaapdag) en reizen stijl naar het zuiden. Eerst passeren we de Filistijnse steden Ashdod, Ahkelon en Gath. Dan brengen we een bezoek aan de tel van Berseba. Bekend van de uitdrukking “van Dan tot Berseba” – de twee uitersten van de bewoonde wereld die we beiden gezien hebben. Maar ook van de ongewenste offerplaatsen, waar de HEER gediend werd alsof hij één van de goden is. Er werd een altaar met vier hoornen gevonden dat duidelijk aan gruzels geslagen was. Wat doet denken aan de reformatie door Joas en Hizkia.

Lees verder »

Over de Gilboa naar Karmel en de kust

Even was ons bordje kwijt, maar gelukkig...Vandaag een reisdag naar Tel Aviv, halverwege op weg naar de woestijn. Eerst voert de reis ons naar Jizreël; we kiezen er een bijzondere route voor, namelijk over de top van het Gilboa gebergte. Er moet echter een horde genomen worden: het naambord van onze reis zit in een andere bus en Yaacov dirigeert die andere bus naar ons toe in de buurt van Bet Sean, waar hij trots met de trofee komt aanzetten. Op de Gilboa staan we stil bij het klaaglied van David over Saul, dat onze gids – helaas – uit het hoofd kent doordat het bij iedere militaire begrafenis gelezen wordt.

Lees verder »

Oorlog en natuur op de Golan hoogvlakte

Yardenit - doopplaats in JordaanWe beginnen de dag in Yardenit – doopplaats in de Jordaan. Dat dit de plaats zou zijn waar Johannes doopte gelooft niemand. Maar het is een mooie plek met enthousiaste wederdopers. En we lezen de backstage versie van Jezus’ doop, namelijk in het Johannes-evangelie waar je hoort hoe de Doper overtuigd werd dat Jezus echt de Messias was: dat de duif op hem zou rusten en blijven.

De reis voert ons langs de uiterste randen van Israël, waarbij we de grenzen van Jordanië, Syrië en Libanon hebben gezien. Het is een merkwaardig mengsel: bijna iedere plaats spreekt van beschietingen en oorlog – en tegelijk zien we, door Yaacov gegidst, de mooiste bloemen die er bloeien en de vogels die er vliegen. Lees verder »

Ga naar Galilea, daar zul je hem zien

Bezoek aan Meer van Galilea en de helige plaatsen . . . → Lees verder: Ga naar Galilea, daar zul je hem zien

De Dode Zee

De voorraadschuren van Massada“Een man daalde af van Jeruzalem naar Jericho” – zo begint de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Vandaag hebben we ervaren wat een enorme afdaling dat inderdaad is. Jeruzalem ligt 750 meter boven de zeespiegel en Jericho 387 meter eronder. Het oppervlak van de Dode Zee (dat overigens voortdurend daalt) is zelfs 418 meter onder de zeespiegel en je bent dan op het laagste punt van de aarde: het is er warm, maar je huid verbrandt zelfs in felle zon niet.

Jericho bezochten we niet (dat is erg lastig sinds het Palestijns gebied is), maar Qumran wel. Daar zou ontzettend veel over te vertellen zijn, zie Wikipedia. Lees verder »

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes