Datum: 23 januari 2013
 Hieronder mijn bijdrage aan het Andries Radio symposium van gisteren. Ingekorte versie verscheen vandaag in het ND.
 “Monnik of missionaris” is het thema van dit symposium en het gaat over de vraag hoe te reageren op de gure wind van de secularisatie. Moeten we de missionaire inspanning verdubbelen met missionaire projecten, met pioniersplekken en eigentijdse vertolking? Of moeten we de liturgie gaande houden, buigen onder het oordeel en ons concentreren op de preek dan wel op een liefst dagelijkse viering van het sacrament?
Nu moeten we voordat we iets anders zeggen natuurlijk benadrukken dat de tegenstelling niet klopt. Alle missionarissen die ons het evangelie brachten waren monniken, Ierse monniken als Willibrord en Bonifatius die niets zouden hebben begrepen van het thema van deze dag. En ook als je het beeld loslaat gaat het om een thema waarbij de Bijbel altijd met twee woorden spreekt. God zette de mens in de hof van Eden om die te bouwen en die te bewaren. De kerk is Gods akker en Gods bouwwerk tegelijk. En christenen zien het Koninkrijk groeien zonder dat ze weten hoe, en tegelijk smeken ze de anderen om zich met God te laten verzoenen. Lees verder »
Datum: 10 april 2010
 Vandaag geef ik op de Ontmoetingsdag van de Nederlands Gereformeerde Kerken twee workshops over leiding geven in de kerk. “Het laatste taboe” heb ik het genoemd, omdat er veel schroom en aarzeling omheen zit. Het resultaat daarvan is dat er aan de ene kant veel weerstand tegen leiding geven zit, terwijl er aan de andere kant een schreeuwende behoefte aan is.
Eén aspect aan de zaak vind ik: je geeft als kerkenraad en predikant altijd leiding, of je daar nu voor kiest of niet. Als je er niet van kiest dan geef je ook leiding, maar meestal de verkeerde. De leiding van iedereen te vriend houden (lukt niet) of alles bij hetzelfde houden (loopt dood).
Een ander aspect: als je leiderschap niet benoemt en erkent, dan gebeurt het informeel, sneaky, ongecontroleerd. Daarom is het veel beter om het onder ogen te zien en het dan biddend en werkend zo goed mogelijk te doen.
Positief vind ik de ontwikkeling in veel gemeenten dat er ambtsdragers worden vrij gemaakt voor de leidende en bestuurlijke taken. Beleid kan geen bijzaak zijn. Zo van: wie van ons wil er in de zendingscommissie, er moet toch iemand in als linking pin. Dat werkt niet.
Lees verder »
Datum: 24 september 2008
 Vandaag een workshop geleid op een Themadag van de Driestar te Gouda over ‘de relevantie van Calvijn’. Mijn onderwerp was “De Evangelische Dopers”. In hoeverre kun je lijnen trekken van de Dopersen in de 16e eeuw naar Evangelischen nu?
 Een historische lijn van dopers naar de evangelischen van nu is nog niet zo helder. Rechtstreekse afstammelingen zijn veeleer de Amish of zo. Evangelischen gaan eerder terug op de piëtisten, die zelf al een mengvorm zijn.
Aan welke verschillen denken wij tussen gereformeerd en evangelisch? Je komt al gauw op zaken als tongentaal, gebedsgenezing en profetie. Maar dat is een vrij heilloos onderscheid; het gaat dan toch echt om dingen die ook in bevindelijke kring bekend zijn ook al heten ze anders. Bovendien is juist op dit punt Calvijn’s bezwaar niet zo overtuigend: hij redeneert daarbij niet op basis van de heilige Schrift maar van de ervaring dat die gaven niet meer zouden voorkomen en dat ze dus tijdelijk zijn. Lees verder »
Datum: 21 juli 2008
 Voordat de vakantie begint, mogen we eerst nog een week doorbrengen in Biddinghuizen op de Zomerconferentie van New Wine. We hebben regen en we hebben zon, maar vooral veel goeds aan ontmoeting en onderwijs. Zelf geef ik drie workshops. Over een poosje kun je desgewenst . . . → Lees verder: Werken op New Wine
Datum: 12 september 2006
Vandaag ben ik in Den Haag voor de Kroonbede – dat is een samenkomst van gebed voorafgaand aan de opening van het nieuwe parlementair seizoen. Uitzending op Radio 5, zondag 17 september 2006, 17.02 uur. Onderstaand mijn bijdrage
 Wat moet je bidden voor een regering en parlement die op het punt staan om af te treden?
Ja, zo is het natuurlijk wel een beetje. Het is met overtuiging dat we hier samenkomen om te bidden voor het begin van het nieuwe parlementair seizoen, volgende week dinsdag. We bidden voor onze overheid en voor allen die daar een taka in hebben. Maar het is natuurlijk wel een beetje een bijzonder moment, zo vlak voor de verkiezingen. Verkiezingen die gehouden worden in een sfeer waarin veel mensen ontevreden zijn, ontevreden over van alles en nog wat. Over de onveiligheid, de onzekerheid, over geld en over zorg en zoveel meer. Dat heeft wel iets vermoeiends: het lijkt of het nooit goed is of het deugt niet – en de protestpartijen duikelen weer over elkaar heen. Lees verder »
Datum: 14 september 2001
Een paar dagen na de aanslagen van 11 september stond ik op het rooster voor de Kroonbede – bidden voor de overheid.
 Ik ben zelf nooit in New York geweest. En toch begrijp ik, dat er kranten zijn die schrijven: wij zijn allen New Yorkers. Zo dicht komt het bij je. Het komt op je netvlies, natuurlijk, omdat we de TV en de kranten zien. Maar het raakt ons zo diep, gewoon omdat het een deel van ònze wereld is die instort. Als ik nou vandaag op een rijtje zet waarom ik zo geschrokken ben, dan is dat om drie redenen. Het is omdat ik denk:
- zo kwetsbaar is mijn leven
- zo slecht kunnen mensen zijn
- zo wankel staan de goden van vandaag
Lees verder »
Datum: 12 oktober 1997
Theologische Verkenningen – 12 oktober 1997
 “God mag weer tegenwoordig” – zo typeerde Peter Bergwerf in het Nederlands Dagblad de hausse rondom godsdienst en geloof die er vorig jaar was rondom het boekenweek-thema “Mijn God”. Hij schreef dat in een verband, waaruit duidelijk bleek hoe grotesk dat eigenlijk is, dat in onze verwende wereld nota bene nu ook een plaatsje wordt ingeruimd voor… God. Alsof Hij daar eigenlijk wel heel blij mag zijn, dat we nog ruimte voor Hem maken. Welnu, precies zoals er “ruimte” kwam voor God, zo lijkt er ook weer ruimte te zijn voor de Bijbelse verhalen. Tal van boeken verschenen, vaak uit het Engels vertaald, waarin de Bijbel met slagwoorden als “nieuw” en “van deze tijd” werd aangeprezen. Stellig heeft de navertelling van Nico ter Linden onder de titel “Het verhaal gaat” de meeste belangstelling gekregen. De aloude verhalen werden naverteld in een nieuw idioom en vooral ook met een soms verrassend nieuwe spits. Lees verder »
|
|
|
Laatste reacties: