Datum: 18 oktober 2011
 Wij kregen onlangs een geboortekaartje en daarop stond: “Met dankbaarheid berichten wij dat wij van God ons eerste kind gekregen hebben. Hij heet Hendrik Anton Peter, wij noemen hem Jeroen”.
Tja, dat van die namen begrijp ik ook niet altijd. Maar verder begrijp je zo’n geboortekaartje precies. Dit zijn mensen die intens blij zijn met hun eerste kind en die belijden dat ze dat kind van God gekregen hebben. Dat begrijp je precies en je gaat die mensen feliciteren enzovoorts. Stel je nou eens voor dat iemand op een andere manier zou reageren en zou zeggen: “kom kom, zit daar niet heel iets anders achter? Waar waren jullie negen maanden geleden en hoe ging dat allemaal?”. Dan zou je zeggen: wijsneus, er staat een heleboel niet op dat kaartje waar jij niks mee te maken hebt. Maar het is wel helemaal waar: wij hebben ons eerste kind van God gekregen. En ik vind zelfs: als dat niet op een of andere manier op het kaartje staat, dan doe je daarmee de werkelijkheid onrecht en dus God onrecht. Dat geloof ik met heel mijn hart. Lees verder »
Datum: 14 oktober 2011
Zojuist verscheen van Ouweneel, W.J. & Hoek, J.: Gereformeerden en Evangelischen. Overeenkomsten en verschillen in actueel perspectief. Heerenveen (Medema) 2011. 140 pag. € 14,95. ISBN 9789063536336. Ik mocht het boek afsluiten met de volgende beschouwende terugblik.
 We leven in boeiende tijden: de muren tussen de kerken blijken kniehoog te zijn en je kunt er dus zomaar overheen stappen. Dat betekent minstens dat we over en weer veel meer van elkaar leren dan vroeger – en dat is mooi. De bovenstaande ontmoeting tussen dr. Jan Hoek en dr Willem Ouweneel is er een voorbeeld van. Om te beginnen in een rijke weergave van wat gereformeerden en evangelischen gezamenlijk geloven. Maar ook in de stellingen en discussie zit veel gemeenschappelijks. Daarbij is Ouweneel ook wel een atypische evangelical als hij zelf het Sola Scriptura en de leer van de predestinatie ter sprake brengt. Je merkt dat hij zich veel van het goede van de Reformatie eigen gemaakt heeft, met behoud van eigen afwegingen. Het valt me op dat er eigenlijk alleen stoom uit zijn oren komt in zijn behandeling van ‘Verbond en doop’: “er is met de Gemeente simpelweg nooit een verbond gesloten” en “de doop is de introductie in een geestelijk volk van God met geestelijke beloften”. Op dit punt komen de broeders nauwelijks tot elkaar en dat is misschien ook te veel gevraagd. Opvallend vind ik overigens dat er geen hoofdstuk over de Geest en de gaven of over de toekomstverwachting is. Lees verder »
Datum: 29 juli 2011
 De Europese Evangelische Alliantie (EEA), de Evangelische Alliantie (EA) en de Evangelische Zendingsalliantie (EZA) gedenken dr. John Stott met groot respect en met dankbaarheid. Afgelopen woensdag is John Stott gestorven op de leeftijd van 90 jaar.
“We hebben een groot prediker en uitlegger van de Bijbel verloren. Maar we zullen zijn Bijbelcommentaren blijven lezen. Zijn invloed op het missionair bewustzijn van de kerk en de betekenis van zijn aanmoediging om Jezus te volgen midden in de wereld kunnen niet overschat worden. We zullen ‘de kunst van het dubbele luisteren’ niet vergeten, die hij ons heeft geleerd: luisteren naar het Woord en luisteren naar de wereld. Stott hield van de vogels van de hemel en hij hield van de Vader in de hemel. Daarom citeerde hij graag het woord van Luther: ‘Laten de vogels uw theologen zijn!’,“ aldus ds. Niek Tramper, algemeen secretaris EEA. Lees verder »
Datum: 29 april 2011
 Het is jammer dat de kerk in Nederland krimpt. Maar het is nog veel erger als de kerk – of die nu groot of klein is – nog nauwelijks weet waar ze voor staat. Dat is het nieuwe boek van drs. Wim Dekker van de IZB, (Marginaal en missionair. Kleine theologie voor een krimpende kerk) samengevat in één zin. En daarmee brengt hij een belangrijke boodschap: als missionair betekent dat we het evangelie zo verdunnen dat niemand er meer last van heeft, dan slaan we de plank helemaal mis.
De samenvatting die ik in de eerste zin gaf, impliceert twee dingen: krimp is jammer maar geen ramp, en het is belangrijker om het overige te versterken dat dreigt te sterven dan koste wat het kost meer mensen willen bereiken. Lees verder »
Datum: 15 april 2011
 “Als je deze tijd beziet onder het aspect van de alwerkzaamheid Gods, dan is hij dus ook aan het werk in de ontkerkelijking. Het is zijn project dat de kerken in Nederland worden afgebroken. God heeft ook in de ontkerkelijking de hand. De ballingschap van het volk Israël werd ervaren als oordeel Gods. En tegelijk is dat bevrijdend. Je hebt je lot niet in eigen hand”. Dr. Willem Maarten Dekker, predikant te Mastenbroek, gooide deze week een steen in de vijver met een verhaal tegen de missionaire mode in. Lees verder »
Datum: 2 december 2010
 Bijbelvertalingen zijn altijd een gevoelig onderwerp en ze kunnen leiden tot de meest hilarische conflicten. Ik herinner me hoe Frans Breukelman fulmineerde tegen “ene meneer Jaakke” (vertaler van de Groot Nieuws Bijbel) die de woorden uit het Kerstevangelie aanpaste. Er staat “En het geschiedde, als zij daar waren, dat de dagen vervuld werden, dat zij baren zoude” en dat was tot groot vermaak van de aanwezigen geworden “toen de tijd gekomen was dat ze moeder zou worden”: geen vervulling, geen baren en geen geschieden – veel erger kon je het niet maken.
Maar ook binnen de wereld van de Statenvertaling is het al een mijnenveld. Lees verder »
Datum: 29 oktober 2010
Vandaag in Opbouw /De Reformatie, zie ook Printversie (pdf)
 Wat je verwacht voor de toekomst is van beslissende betekenis voor wat je doet in het heden. Een duidelijk voorbeeld is het idee van de opname van de gemeente (rapture) dat in veel Amerikaanse theologie een centrale rol speelt. Straks, als de tijd gekomen is, verschijnt Jezus op de wolken en in een oogwenk worden alle wedergeboren christenen weggenomen van de aarde en opgenomen in de hemel, waar hun eeuwige toekomst is.
Deze gedachte, gebaseerd op 1 Thessalonicenzen 4 en elders in dit nummer besproken, stempelt je kijk op deze wereld: als het spaak loopt, mogen wij weg en daar gaat het maar om. Kwesties als het milieu, de bewapening en christelijke politiek zijn in dat licht van minder belang: wij hebben geen aardse maar een hemelse roeping. Lees verder »
Datum: 11 oktober 2010
 Ergens voel je aan dat stevige, toegewijde en inspirerende kerken de toekomst hebben. Slap gedoe en praatjes over een herberg waar iedereen mag schuilen, dat hebben we nou wel gehad. De vrijzinnigheid heeft geen kleinkinderen en winkels die niet weten waar ze voor zijn, die gaan het eerste dicht.
Van dat type uitspraken kan ik er zo nog meer op een rij zetten en ik geloof ook dat het waar is. Toch zit dat me niet lekker want als je niet uitkijkt, dan kom je op deze lijn in aanvaring met grondlijnen van het evangelie: dat het om genade gaat en niet om prestaties, dat God geduldig en barmhartig is en groot van goedheid en trouw. Lees verder »
Datum: 8 augustus 2010
  Het kerkenpad is op vakantie in Oxfordshire en dat leverde vandaag twee heel verschillende diensten op. We kamperen hier niet al te ver van Oxford, dus gisteren het Ashmolean Museum gezien en gisteravond de bijbehorende aflevering van Morse gekeken (The Wolvercote Tongue) – wat wil een mens nog meer. Maar op zondag zoek je toch wat anders. We werden met de NBG-tekst @tabkerk aangespoord om “elkaar te bemoedigen in onze onderlinge bijeenkomsten” en kozen als invulling daarvan om ’s morgens de dichtstbijzijnde kerk te bezoeken en later op de dag het avondgebed in Christ Church Cathedral. Lees verder »
Datum: 25 juli 2010
  Het kerkenpad van vandaag leidt naar de polder, naar Biddinghuizen, waar we de New Wine Zomerconferentie meemaken – en waar we dus ook de zondagmorgendienst volgen. Het is een bijzondere ervaring: voor het eerst in mijn leven maak ik zo’n conferentie mee als deelnemer. Al zo’n 35 jaar bezoek ik geregeld christelijke massabijeenkomsten maar nooit anders dan als journalist, als spreker of bestuurder of wat ook. Laten we het eerlijk zeggen: ik ben gewoon niet zo geschikt als deelnemer aan wat dan ook. In mijn jonge jaren was ik al te lui om te sporten en wist het meestal zo te regelen dat mijn betrokkenheid bij een hardloopwedstrijd bestond uit het uitreiken van de medailles. Lees verder »
|
|
|
Wij kregen onlangs een geboortekaartje en daarop stond: “Met dankbaarheid berichten wij dat wij van God ons eerste kind gekregen hebben. Hij heet Hendrik Anton Peter, wij noemen hem Jeroen”.
Laatste reacties: