Voor de goede orde: deze zaak zit niemand lekker. Om te beginnen kun je . . . → Lees verder: Mauro zit me niet lekker]]> De zaak-Mauro zit me niet lekker. Het gaat natuurlijk om de achttien jaar oude Mauro uit Angola, die terug naar zijn land moet maar volkomen ingeburgerd is.

Voor de goede orde: deze zaak zit niemand lekker. Om te beginnen kun je begrijpen dat deze knul van achttien met een Limburgse tongval maar moeilijk terug naar huis kan. Verder is het uitermate ongelukkig dat er Kamerdebatten gehouden worden over een individuele jongeman. De bedoeling is daar dat ze wetten toetsen en de regering controleren; zodra je over één individu gaat praten, komt er meteen een algemene kwestie aan de orde en kan de minister haast niet terug, net als in 1997 met de Amsterdamse kleermaker Zekeriya Gümüs.

Maar mij zit het om nog een reden niet lekker en dat is omdat ik tot heden mezelf altijd aan de “goede” kant zag staan, namelijk om iemand met wie veel te lang gesold is, toe te willen laten. Maar in dit geval lijkt me dat de minister gelijk heeft – ook al vind ik dat de jongen nu vanwege gewekte verwachtingen zou mogen blijven.

Wat mij stoort is dat ik in de media belangrijke informatie mis. Ik lees het Nederlands Dagblad en dat wijdde er gisteren zowel als morgen een commentaar aan. Gisteren was te lezen dat hier onmenselijk geredeneerd werd en “in een beschaafd land mogen asielzoekers nooit het slachtoffer worden van een falende of – nog erger – lakse overheid”. Morgen schrijft Peter Bergwerff “recht kan onrecht worden als toepassing ervan leidt tot een ethisch laakbare uitkomst”. Nu is er een initiatiefwetsvoorstel in de maak van Christenunie en PvdA dat kortweg inhoudt: minderjarige asielzoekers die langer dan acht jaar in Nederland zijn mogen blijven. Voor minderjarigen zonder ouders geldt een termijn van vijf jaar. Voorwaarde is wel dat hun lange verblijf te wijten is aan falen van de overheid.

Maar bij dat laatste zit ’m nu net de kneep. Het wetsvoorstel heeft het over falen van de overheid, ND-commentaar spreekt zelfs van lakse overheid, maar dat lijkt me alleen aan de orde als er zoveel jaren met een gezin gehusseld wordt dat de kinderen geworteld raken. Wat ik niemand hoor zeggen, dat is dat AMA’s (alleenstaande minderjarige asielzoekers) op basis van aangenomen regels niet uitgewezen mogen worden. De gedachte was: een kind kun je niet uitzetten. Laat ’m dan hier blijven tot zijn achttiende en dan, zo goed mogelijk begeleid, terug gaan. Ik herinner me dat AMA’s om die reden volstrekt afgesloten woonden, zodat zelfs kerkelijke vrijwilligers er niet bij mochten. Kennelijk is dat bij Mauro anders en kon hij bij pleegouders terecht. Voor zover ik kan zien – maar corrigeer me als ik het verkeerd heb – is de overheid dus helemaal niet falend of laks, maar voert een humane regel uit. Zo bezien begrijp ik dat de minister zegt: het is van meet aan duidelijk geweest dat deze jongen op zijn achttiende terug moest.

Nu kun je erover discussiëren of dit een verstandige regel is. Er is iets voor en er is iets tegen en het blijft uiterst pijnlijk. Maar voor zover ik zie, zouden CU en PvdA duidelijk moeten maken of ze deze regel willen herzien. Pleiten zij ervoor om alleenstaande kinderen uit te zetten of accepteren ze dat ouders die hun kind voor z’n dertiende alleen op het vliegtuig zetten, automatisch een “goede” toekomst voor hun kind mogen verwachten?

Voor alle duidelijkheid: bij Mauro zijn intussen zodanige verwachtingen gewekt dat ik hoop dat hij mag blijven. Maar ik hoor liever niet over falende of lakse overheid zolang we de humaan bedoelde regel verzwijgen dat alleenstaande minderjarigen niet uitgezet mogen worden. En bij het initiatief-wetsvoorstel hoop ik op een deugdelijke onderbouwing. En eigenlijk hoop ik dat iemand me kan vertellen dat ik me vergis. Zodat ik weer de vertrouwde keuze kan maken om kwetsbare mensen te willen verdedigen tegen een lakse overheid.

PS: in NRC van vanavond (waar ik ook abonnement op heb…) staat de kwestie van het niet uitzetten van Mauro’s wél duidelijk uitgelegd. Inderdaad zijn AMA’s tot hun achttiende legaal en meestal verdwijnen ze daarna in de illegaliteit. Het initiatief van PvdA en CU wordt ook hier genoemd als “oplossing”, maar zonder uitleg hoe zij willen voorkomen dat het gegarandeerd succesvol wordt om veel te jonge kinderen hierheen te sturen.

Woensdagavond zond SBS de eerste aflevering uit van de serie “Paranormale kinderen”. Bij de werving van kandidaten schreef de producent destijds: “Kinderen hebben vaker paranormale ervaringen dan volwassenen. Vaak is het voor henzelf en hun directe omgeving lastig om deze . . . → Lees verder: Paranormale kinderen]]>

Vandaag in het Nederlands Dagblad

Woensdagavond zond SBS de eerste aflevering uit van de serie “Paranormale kinderen”. Bij de werving van kandidaten schreef de producent destijds: “Kinderen hebben vaker paranormale ervaringen dan volwassenen. Vaak is het voor henzelf en hun directe omgeving lastig om deze onverklaarbare gebeurtenissen een plek te geven. Het programma speelt in op deze hulpvraag. Liesbeth van Dijk, finalist uit de eerste reeks van het programma Het Zesde Zintuig, begeleidt de kinderen en hun ouders bij het omgaan met deze bijzondere gave”. In de eerste aflevering zag je Miranda, een meisje van tien dat geestjes in haar kamer ziet die niet echt bedreigend zijn maar haar wel uit haar slaap houden. Na stevig doorpraten blijkt er een traumatische ervaring achter te zitten van toen ze zes jaar was: Miranda zei toen out of the blue dat Kelly (haar vriendinnetje) dood was en dat haar moeder dat gedaan had. Ze ‘zag’ nog voordat het kind gevonden was dat haar vriendinnetje gewurgd was en dat Kelly’s moeder daarna had geprobeerd haar eigen polsen door te snijden.

Het andere verhaal is over Ruben van 13 jaar, die regelmatig zijn overleden oma in zijn kamer ziet en hoort. Dat zou nog zo erg niet zijn, als Ruben in samenhang daarmee geen onverklaarbare driftbuien kreeg die het gezin ontregelen. Liesbeth van Dijk praat met hem door en dan komt er uit dat oma boos is dat haar vier dochters (Ruben’s moeder en tantes) ruzie hebben. De ruzie wordt bijgelegd, contact met oma wordt weer gezocht en dan geeft Ruben door dat oma een geliefde had en dat tante Sandra van een andere vader is. Volgen tranen, want dat is inderdaad zo en het is een goed bewaard familiegeheim. Ten slotte krijgt oma het vriendelijke verzoek om voortaan Ruben met rust te laten.

Heftige verhalen en er volgt nog een hele serie. Ik vind het schadelijke TV en tegelijk wil ik niet meteen de kaart van occult en satanisch trekken. Dat moet ik uitleggen: ik geloof absoluut dat er vormen van zien en weten zijn die wij niet begrijpen en die we daarom paranormaal noemen. Het gaat om een glijdende schaal van mensen die goed kunnen luisteren naar mensen die aanvoelen wat ongezegd blijft (zo misschien bij Ruben?) tot moeders die feilloos weten wat hun kinderen aan de andere kant van de wereld is overkomen. En kinderen hebben een geheim vriendje of een oma waar ze mee praten, dat kan echt geen kwaad. Wat wel goed mis is, dat is (Deuteronomium 18) als je in die werkelijkheid gaat roeren, geesten van doden gaat oproepen en daar gehoor aan geven.

En ik vind het kwalijk dat SBS op dit punt stimuleert. Je ziet eerst vele tientallen kinderen met hun ouders zich komen melden op een kasteel met ‘ons medium’. Wie mag er meedoen, wie heeft het mooiste verhaal? Daarna praat Liesbeth voor het front van de natie met de meest gevoelige kinderen. Iedere politieagent kan je vertellen hoe moeilijk het verhoren van kinderen is en hoe makkelijk ze te beïnvloeden zijn. Welnu, ik zie mw. Van Dijk praten met een kwetsbaar meisje, ze stimuleert haar en zegt op een gegeven moment “jij bent telepathisch”, waarop het kind in huilen uitbarst. Dat lijkt me echt onverantwoord. Zeker, beide kinderen en hun ouders voelen zich geholpen, maar toch is dit spelen met vuur.

Het aparte is: ervaringsdeskundigen weten ook dat het spelen met vuur is. Ik heb op dit vreemde vlak eens over het internet gezworven en dan krijg je natuurlijk veel oncontroleerbare verhalen. Maar je ziet ook het besef dat “contact met de doden” zelfs als het fijn voelt, uiteindelijk gaat spoken en negatief uitpakt. Niet voor niets draaien in alle culturen de rituelen bij de dood om het loslaten, het weg houden. Ook als er toch tovenaars zijn die het contact weer leggen. De Bijbel geeft als duidelijke richtlijn: niet aan meedoen, de stem van God moet je genoeg zijn.

Als je kind stemmen hoort of geesten ziet, dan moet je dat volgens mij niet uitvergroten zoals in de serie gebeurt. Maar christenen moeten ook niet meteen in de angst schieten dat hun kind demonisch belaagd wordt of zo. Dat is ook uitvergroten. Ik zou het klein houden, je kind uitleggen dat de wereld van geesten de wereld van God is en dat hij ons leert om daar niet op in te gaan. Want meegaan en praten met geesten, dat is net zoiets als zomaar allerlei sites bezoeken op de computer of meegaan met mannen die aardig tegen je doen en je iets beloven. Het kan goed aflopen maar ook heel verkeerd. De serie van SBS helpt niet om hierbij vandaan te blijven.