Onlangs bepaalde aartsbisschop Eyk dat kerkgebouwen alleen voor de eredienst gebruikt mogen worden omdat het gewijde gebouwen zijn. Dat leverde commotie op omdat het een forse aanscherping van de regels betekent. Nu ligt dat in protestantse en evangelische hoek anders: wij kennen geen gewijde gebouwen en de kerk bestaat voor ons niet uit stenen maar uit mensen. Naar Petrus’ woord “laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijke tempel”.
Maar wat is dan wel de waarde van een gebouw? Allereerst: je kunt kerk zijn zonder enig gebouw en samenkomen in de huiskamer of als die te klein wordt in een gehuurde zaal. Tegelijk is het goed voor de herkenbaarheid van je gemeente om een eigen plek onder de zon te hebben. Stel dat je die hebt, wat merkt de buurt er dan van dat er een kerk in de wijk staat, afgezien van parkeeroverlast op zondag?
Het staat of valt met de vraag of er in dat gebouw een gemeente samenkomt met een helder Bijbels geluid en profiel. Als de gemeente geen helder geluid laat horen, dan werken nevenactiviteiten alleen maar contraproductief. Dan wordt het een plek voor biljarten en feestavonden. Maar als die gemeente wel bekend staat als een plek waar het evangelie gebracht en gevierd wordt, dan werkt het versterkend als die gemeente ook de gastheer van de wijk is. Stel je voor dat er een buitenschoolse opvang voor kinderen in zit, dat er huiswerkklassen zijn, opvoedcursussen en misschien een maaltijdproject! Dat hoeft allemaal niet eens gratis te zijn om toch te laten merken dat het evangelie er voor de hele week is. Het zou mooi zijn om ervaringen op dat vlak eens uit te wisselen.
En voordat je zover bent, stel eerst eens de vraag: wat gebeurt er als iemand om wat voor reden ook de telefoon pakt en “de kerk” belt? Gemiste kans, lijkt me, als je dan geen gehoor krijgt…
- Beluister gesprek over dit thema in Deze Week
Laatste reacties: