Vandaag, zaterdag, onze op één na laatste dag, was bestemd voor zaken: filmpjes opnemen, plannen bespreken en mogelijke trajecten van hulp. ‘s Middags zouden we als gasten een bruiloft bijwonen: de bruidegom uit Sukrit’s gemeente, de bruid uit de gemeente van broer Subir, die een flink aantal kindertehuizen en scholen runt. Die bruiloft zou om drie uur zijn, wij wachtten bij de auto en om vijf voor drie kwam het bericht: “Rev. Smouter, we kregen net telefoon dat jij in die dienst moet preken. Die hoed kun je beter in de auto laten en hier is een stropdas en een witte toga”. Ik schrik toch nog (al ben ik wel wat gewend) en pak half mopperend mijn Bijbel. Maar de chauffeur zegt: “u bent een soldaat van God en een soldaat moet ook altijd klaar zijn om te schieten”. Ja, dat is ook weer waar, dus ik doe met plezier wat van me gevraagd wordt. Wat moet je anders? Hieronder het visuele resultaat… (gebruik < en > om te bladeren in de foto’s)
|
|
||
Een onverwachtse bruiloft |
||
|
Copyright © 2012 Smouter.net - All Rights Reserved |
||
Beste Willem en Jelle,
Het is zondagmiddag nu we jullie verslagen lezen en bekijken. We zijn zelf terug uit Suriname.
Wat zijn we dankbaar dat jullie weer bij ds. Sukrit Roy zijn geweest. De zegen daarvan komt van het scherm af!!
Voor dat jullie vertrekken groet ze in India van ons hartelijk.
En vanzelfsprekend een goede reis terug. Tot ziens
Geweldig te lezen en mee te leven, gr vanuit Nederland, M & Charles.
Beste Willem en Jelle,
Je maakt wat mee. Het lijkt ons heel uitdagend wat jullie mee maken. We vinden het leuk om dat zo te lezen. We wensen jullie verder een goede reis en behouden thuis komst. Vriendelijke groet
Hey Jelle,
Aan de kop te lezen dacht ik: ben je onverwachts uitgehuwelijkt aan een Indiaase schone?
Het blijkt mee te vallen.
Welkom thuis, veteranen. En> ik kom snel langs voor de verhalen.
Groet!
Karel