Smouter.net

Drukke dagen, veel impressies opgedaan, les gegeven over de brief aan de Efeziërs en de meeste avonden met mijn reisgenoot op het dakterras in Calcutta gezeten. Opnieuw geïnspireerd geraakt door het warme levende geloof van de Indiërs – en tegelijk nog puzzelend over dingen die je als westerling nooit zult snappen.

Dat zijn de indrukken die over blijven na een kleine twee weken lesgeven in India. Een oude liefde van me: om de paar jaar ga ik er enkele weken heen ter ondersteuning van het werk van Christ Mission Ashram en het echtpaar Sukrit en SangYee Roy. Dit keer samen met Peter Binnenkade, voorzitter van de stichting EvTA die dit type uitzendingen mogelijk maakt. Vorige keer schreef ik er een uitvoerig blog over, dit keer laten we het bij een paar korte typeringen, genoteerd tijdens de lange vliegreis Calcutta – Dubai – Amsterdam.  Lees verder »

En dan ben je weer thuis…
Op zondag hebben we nog een drukke dag gehad, in drie kerkdiensten gepreekt en daarna naar het vliegveld. Vooral de laatste dienst, in de kleine huisgemeente van Dum Dum (Noord-Calcutta) maakte diepe indruk op me. Zo zou je kerk willen zijn: een gemeenschap die met elkaar meeleeft, die de noden eerlijk deelt en voor Gods troon brengt. Je zag echt voor je hoe de plaatselijke pastor, een al wat oudere man, als een vader voor die gemeente zorgde. Er was trouwens ook een bezoeker die zei: vier jaar geleden heb ik jullie couple-seminar bijgewoond en ik heb het toegepast in mijn gezin; daarom ben ik hier vandaag weer! Prachtig was dat. Lees verder »

Vandaag, zaterdag, onze op één na laatste dag, was bestemd voor zaken: filmpjes opnemen, plannen bespreken en mogelijke trajecten van hulp. ‘s Middags zouden we als gasten een bruiloft bijwonen: de bruidegom uit Sukrit’s gemeente, de bruid uit de gemeente van broer Subir, die een flink aantal kindertehuizen en scholen runt. Die bruiloft zou om drie uur zijn, wij wachtten bij de auto en om vijf voor drie kwam het bericht: “Rev. Smouter, we kregen net telefoon dat jij in die dienst moet preken. Die hoed kun je beter in de auto laten en hier is een stropdas en een witte toga”. Lees verder »

Vandaag, vrijdag, allerlei mooie dingen gedaan die we u besparen. Maar van één ervan laten we een filmpje zien. We reden naar de grens met Bangla Desh en bezochten daar twee mannen uit deze Hindu-wereld die zo’n vier jaar als (illegale) gastarbeiders in Korea hebben gewerkt en daar Christus hebben leren kennen. In die tijd ontmoetten ze ook Sang Yee’s zus, die daar onder Bengaalse gastarbeiders werkte en nu in India is. Dáárom moesten we komen: die twee mannen waren wel thuis gekomen met geld en mooie verhalen, maar leg dan maar eens uit dat je christen geworden bent. Dat lukte hen niet en dat durfden ze ook niet echt. Lees verder »

Vandaag, donderdag, was de laatste van drie dagen les geven op het seminarie in Canning. De groep studenten is bepaald kleiner dan zo’n tien jaar geleden. Er zijn minder roepingen in deze tijd, zegt Sukrit. Overigens zou Christ Mission Ashram ook niet onbeperkt nieuwe predikanten kunnen aanstellen. Het werk groeit wel, er zijn steeds bekeerlingen, maar het is voor de mensen ook een strijd om christen te blijven. De problemen, kortom, die wij ook goed kennen – al is de situatie onvergelijkbaar. Lees verder »

Vandaag mijn tweede lesdag op het Seminarie, over het werk van de Geest van schepping tot voleinding. Maar ons verslag concentreren we vandaag ergens anders op. Op het terrein van het Seminarie (dat is de agrarische grond uit Sukrit’s familie) staat naast het Seminarie ook de Ideal Mission School, een christelijke basisschool. Het gebouw is door een Koreaanse gemeente geschonken en is onwaarschijnlijk mooi – al is de inrichting buitengewoon simpel. Het gebouw wordt dubbelop gebruikt: ‘s morgens vanaf 7 uur is er Engelstalig onderwijs (dat is natuurlijk het beste) voor zo’n 90 kinderen die intern zijn. Lees verder »

Gisteren, maandag, was een rustdag. Vandaag heb ik de eerste van drie dagen college gegeven in Canning, aan het IRPTS-seminarie. Deze drie dagen geef ik capita uit mijn studie over het werk van de heilige Geest. Ik geef dan les in het Engels en Sukrit is er bij om te vertalen in het Bengaals. Zo’n dertig studenten waren er, deels ook dienstdoende predikanten van wie ik er verschillende goed ken. Bij een docent uit het buitenland komen ze vaak nog eens opdraven.

Lees verder »

Op zondag ga je naar de kerk en als je dominee bent, dan ga je preken. Zo ook voor ons vandaag, maar wel op een bijzondere manier. ‘s Nachts sliepen we op de boot (jawel: op een houten plank zonder gedoe) en de boot bracht ons naar een ander eiland. Dit keer verliep alles keurig en we waren op tijd voor de dienst van tien uur. Het is altijd de vraag welke onderwerpen “over komen”. Ik preekte hier over “bedroeft de heilige Geest niet en laat alle wrok varen”. Lees verder »

Vandaag, zaterdag 14 februari, begint de dag heel vroeg met ontbijt om half zes en daarna een reis per auto en vracht-riksja naar de kust. We gaan de komende twee dagen de Sunderban-eilanden bezoken: eilanden in de baai van de Ganges – beroemd om de Bengaalse tijgers – waar Sukrit een speciale roeping voor voelt. De eilanden worden bewoond door boeren en vissers, waar eigenlijk niemand naar om ziet. Lees verder »

Vandaag, donderdag, zijn we naar het Seminarie van Christ Mission Ashram geweest, gesierd met de volledige naam India Reformed Presbyterian Seminary. Het is van groot belang voor het werk; er zijn namelijk wel meer opleidingen in de buurt maar die zijn dan altijd Engelstalig en daarmee niet toegankelijk voor mensen uit de lagere kasten, waaruit vooral veel mensen zich bekeerd hebben tot christen. Lees verder »