Waarom hij mens moest worden
Vandaag is het de bidstond voor gewas en arbeid en het is ook de laatste zondag van de lijdenstijd. Best heel verschillende onderwerpen. Hoe sluit dat bij elkaar aan? In de preek staan we stil bij het werk van Christus. Maar dan wel met een tekst, Hebreeën 2, die met klem benadrukt dat Gods Zoon waarlijk mens werd zoals wij. Een mens die honger en dorst heeft gekend, en eenzaamheid. Uiteindelijk was dat allemaal nodig om de duivel te onttronen. We lezen ook samen hardop het gebed van St Patrick, een heel oude kerkvader uit Ierland, die juist hier veel nadruk op legde: Christus die de duivel overwon.
- Beluister preek over Hebreeën 2: 14
- Zie ook de pagina over het gebed van St Patrick.
Geplaatst: zondag 16 maart 2008 in Thema: Preken beluisteren.
Reacties: 1
Vandaag, in de lofprijzingsdienst, heb ik over Psalm 46 gesproken. Eén van de mooiste psalmen, vind ik zelf. Over God als een burcht waar je veilig bent. Nou valt er wel wat op te merken bij die Psalm. Bijvoorbeeld “Een rivier, wijd vertakt, verblijdt de stad van God”: maar er Ãs helemaal geen rivier rondom Jeruzalem. Dat is een van de pijnlijkste punten aan de locatie van de heilige stad: geen rivier. Eigenlijk kun je het maar op één manier opvatten, want er is één rivier die inderdaad de stad Gods verheugt.
‘Ik verzeker je: nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn.’ - met deze woorden opent Jezus midden in de helse pijn de poorten van het paradijs. En dat is het belangrijkste waar hij voor gekomen is. Maar twee hangen met Christus aan het kruis; één zal aangenomen en één achtergelaten worden. Dat is de ingrijpende werkelijkheid van deze tekst. Wat zit daarachter en hoe zit dat bij onszelf?
Vandaag een doopdienst, waarbij zes kinderen gedoopt mochten worden. Zoals het krijgen van een kind ingrijpend is - en voor altijd, zo is ook het ontvangen van de doop ingrijpend - en voor altijd. Paulus was zeer onder de indruk van wat de doop betekent: weet je niet dat wij allen die in Christus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn? Dat bewustzijn speelt op de achtergrond in onze tekst van vandaag
“Jullie zijn het licht in de wereld” zegt Jezus tegen zijn leerlingen. En een rij lichtjes samen is een kandelaar en die kandelaar is dan ook een bijbels symbool voor de gemeente. Maar wat hebben die twee met elkaar te maken: wat kan de kandelaar betekenen voor het licht en hoe komt het licht van God op de kandelaar?
Ik was vorige week een van de zeven miljoen Nederlanders die naar Peter de Vries keek. En ik ben daar niet trots op. Ik zal niet zeggen dat ik er spijt van heb, want dat is niet helemaal waar. Maar ik vraag me achteraf wel af: wat dreef mij nou eigenlijk om daar twee-en-een-half uur naar te kijken? En dat ben ik eens gaan vergelijken met wat Jezus bedoelde toen hij het had over honger naar gerechtigheid.
Onze jongelui hebben op Rockcat stil gestaan bij bijbelgebruik. We geloven dat de Bijbel heel belangrijk is, en dat hij het Zwaard van de Geest is, maar hoe gebruik je hem? De hoofdzaak van vanavond, vanuit Jesaja 55, is: Gods Woord werkt - altijd. Zoals de regen iets bewerkt op droog land, zo doet het levend water van Gods Geest dat ook.
Vandaag begint de week van gebed en daar besteden we ook in de kerk aandacht aan. Een week vanuit het geloof dat God luistert als we tot hem bidden. Maar ook een week om onszelf en elkaar eraan te herinneren dat je tijd en ruimte vrij moet maken voor gebed, want dat gaat niet vanzelf. Het thema is dit jaar “Bidden met open handen”. Dat hoeft geen teken te zijn van hoe dicht je bij God bent; het kan juist nodig zijn wanneer je handen leeg zijn en je de weg kwijt bent. Dat leert ons in elk geval de Psalm die we vandaag lezen, Psalm 143.
“Neem de sluier van mijn ogen – dan zal ik zien
We beginnen het nieuwe jaar met de prachtige woorden uit Efeze 4 over groei naar de volheid van Christus. Dat is wel een mooi begin: kijk nu eens waar je wat het geloof betreft in verlangt te groeien, dit jaar. En houd dat vast, in bidden en werken. Dat is nét even iets anders dan je goede voornemens. Goede voornemens verdampen zo makkelijk maar een verlangen blijft bestaan ook na een mislukking, en dat kan een kracht in de goede richting betekenen.